Quota share (reasekuracja kwotowa) to umowa reasekuracji proporcjonalnej, w której cedent przekazuje reasekuratorowi stały procent każdej polisy — np. 30% składek i 30% odszkodowań — w zamian za prowizję cedencką, wynoszącą w 2026 r. około 33-37% cedowanej składki.
W styczniu 2026 r. prowizje cedenckie na traktatach quota share wzrosły do poziomu mid-30s, najwyższego od dekady. Dla polskiego ubezpieczyciela cedującego 30% portfela o składce 500 mln zł oznacza to dodatkowe 7,5 mln zł rocznie z negocjacji.
Quota share to najprostsza i historycznie najpopularniejsza forma reasekuracji w Polsce. Do 2007 r. dominowała na rynku, dziś stosuje się ją głównie tam, gdzie liczy się szybkie obniżenie SCR i prosty podział ryzyka: nowe linie biznesowe, portfele rolnicze, modele MGA/fronting.
W tym haśle słownikowym poznasz definicję regulacyjną quota share zgodną z KNF i Solvency II, działający przykład liczbowy w zł, rolę prowizji cedenckiej (ceding commission), wpływ na SCR oraz różnice względem surplus share (umowa nadwyżkowa) i excess of loss (XL).
Najważniejsze informacje
- Quota share ceduje stały procent każdej polisy — reasekurator dzieli składki i odszkodowania w tej samej proporcji.
- Prowizja cedencka w 2026 r. wynosi 33-37% cedowanej składki — najwyższy poziom od dekady.
- Cesja 30% portfela obniża moduł SCR underwriting risk o około 30% zgodnie z Solvency II.
- Trzy obowiązkowe elementy traktatu to cession rate, prowizja cedencka i event limit per ryzyko.
- Fronting + quota share pozwala MGA uruchomić sprzedaż polis bez licencji KNF w 6-12 miesięcy.
- KNF wymaga ratingu reasekuratora minimum A- dla maksymalnego capital relief — niższy rating neutralizuje efekt.
- Polscy ubezpieczyciele Działu II cedują szacunkowo 13-15 mld zł składek rocznie według projekcji na 2026 r.
Czym jest quota share — definicja reasekuracji kwotowej
Quota share to umowa reasekuracji proporcjonalnej, w której cedent i reasekurator dzielą składki oraz odszkodowania w stałej proporcji ustalonej dla całego portfela. Podstawa prawna to ustawa z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1526), implementująca Solvency II.
Umowa reasekuracji proporcjonalnej, na podstawie której cedent (zakład ubezpieczeń) przekazuje reasekuratorowi stały, z góry ustalony procent każdej polisy z określonego portfela. Reasekurator otrzymuje ten sam procent składki i pokrywa identyczny procent odszkodowań, niezależnie od indywidualnej sumy ubezpieczenia.
Każda umowa quota share opiera się na trzech obowiązkowych elementach: procent cesji (cession rate), prowizja cedencka oraz limit cesji per ryzyko (event limit). Na polskim rynku funkcjonują synonimy: reasekuracja kwotowa, umowa kwotowa, traktat kwotowy. Terminologia KNF i PIU traktuje quota share jako 'reasekurację proporcjonalną kwotową'. W praktyce branżowej dominuje jednak anglojęzyczny termin, szczególnie w traktatach z reasekuratorami zagranicznymi (Munich Re, Swiss Re, Hannover Re).
Ważne rozróżnienie: quota share dotyczy relacji ubezpieczyciel↔reasekurator (B2B), a koasekuracja — kilku ubezpieczycieli wobec jednego klienta. To zupełnie różne mechanizmy, choć często mylone.
- Quota share = stały procent całego portfela, nie pojedynczego ryzyka
- Jeśli umowa mówi '30% quota share' — każda polisa w portfelu jest cedowana w 30%
- Trzy obowiązkowe elementy: cession rate, prowizja cedencka, event limit
- To relacja B2B między cedentem a reasekuratorem, nie koasekuracja
W kontraktach międzynarodowych quota share zapisuje się w slipie reasekuracyjnym jako 'QS 30%' lub 'Quota Share — 30% cession'. Polska dokumentacja regulacyjna używa formy opisowej: 'reasekuracja proporcjonalna kwotowa z udziałem 30%'.
Jak działa quota share — przykład liczbowy krok po kroku
Przy 30% quota share i polisie ze składką przypisaną brutto 100 000 zł reasekurator dostaje 30 000 zł składki i pokrywa 30% każdej szkody, niezależnie od jej wielkości. Mechanizm działa od pierwszej złotówki straty, bez priorytetu znanego z excess of loss.
Quota share w praktyce — portfel ubezpieczeń cyber
Scenariusz: Ubezpieczyciel cyber 'PolisaSec' ma roczny portfel 100 mln zł składki przypisanej brutto i podpisuje traktat quota share 30% z reasekuratorem Hannover Re.
Rozliczenie składki:
- Cedowana składka: 100 mln zł × 30% = 30 mln zł
- Prowizja cedencka (35%): 30 mln zł × 35% = 10,5 mln zł — wraca do cedenta jako pokrycie kosztów akwizycji
- Netto dla reasekuratora: 30 mln − 10,5 mln = 19,5 mln zł
Wydarzenie: incydent ransomware u klienta, szkoda 2 000 000 zł.
- Udział cedenta (retencja 70%): 1 400 000 zł
- Udział reasekuratora (cesja 30%): 600 000 zł
Skutek: PolisaSec wypłaca klientowi pełne 2 mln zł, następnie odzyskuje 600 000 zł od reasekuratora w ramach rozliczenia kwartalnego traktatu na podstawie bordereau.
Mechanizm jest symetryczny: ta sama proporcja stosuje się do składki przypisanej, prowizji oraz każdej wypłaty odszkodowania. Nie ma progu uruchamiającego ochronę, w odróżnieniu od stop loss czy XL. Quota share jest dzięki temu przewidywalna w prognozach combined ratio. Cedent oddaje jednak proporcjonalną część zysku nawet z polis, które nigdy nie wygenerują szkody.
Projekcja na 2026 r. opiera się na ekstrapolacji danych BFG za 2022 r. (10,3 mld zł) przy założeniu wzrostu 6-7% r/r. Polski rynek reasekuracji w Dziale II należy do najszybciej rosnących w regionie CEE.
Aktuariusze zwracają uwagę na jeden szczegół techniczny. Udział reasekuratora w UPR (Unearned Premium Reserve) liczy się analogicznie do cesji składki. Przy 30% quota share rezerwa składek netto cedenta jest o 30% niższa niż rezerwa brutto. To bezpośredni efekt na bilansie.
- Quota share jest matematycznie prosta: jedna proporcja stosuje się do składki, prowizji i odszkodowań
- Działa od pierwszej złotówki szkody, bez priorytetu
- Cała złożoność rozliczenia kryje się w prowizji cedenckiej i klauzulach dodatkowych
- Rozliczenia kwartalne na podstawie bordereau składek i szkód
Prowizja cedencka (ceding commission) — drugi kluczowy parametr quota share
Prowizja cedencka na umowach quota share osiągnęła w styczniu 2026 r. poziom mid-30s (33-37%), najwyższy od dekady, według raportu Howden Re. To wzrost o 1-1,5 pkt. proc. r/r, efekt softening reinsurance market i nadwyżki kapitału reasekuracyjnego (+9% w 2025 r.).
Wynagrodzenie wypłacane przez reasekuratora cedentowi za pozyskanie i obsługę portfela ubezpieczeniowego objętego umową quota share. Wyrażona jako procent cedowanej składki, pokrywa koszty akwizycji, administracji polis i marży operacyjnej cedenta.
Dane z raportu odnawiań traktatów 1.1.2026. Casualty i cyber: prowizje rosną; property cat: stabilizacja po wzroście w 2024-2025.
Na rynku funkcjonują trzy struktury prowizji:
- Flat commission — stała stawka, najprostsza administracyjnie
- Sliding scale — stawka zależna od szkodowości portfela (sliding scale commission)
- Profit commission — dodatkowa premia od zysku traktatu (profit commission)
Wysokość prowizji negocjuje się przy każdym odnowieniu traktatu (renewal), zazwyczaj 1.1, 1.4 lub 1.7. Im lepszy portfel cedenta (niska szkodowość, jakość underwritingu, stabilność historyczna), tym wyższa prowizja cedencka.
Wyższa prowizja cedencka = niższy netto koszt quota share dla cedenta. Jeśli prowizja wynosi 35%, z każdej cedowanej składki 1 mln zł reasekurator zatrzymuje tylko 650 000 zł. Reszta wraca do cedenta na pokrycie kosztów dystrybucji i prowizji akwizycyjnej.
- Prowizja cedencka 2026: 33-37% cedowanej składki (Howden Re)
- Wzrost o 1-1,5 pkt. proc. r/r — efekt softening market
- Trzy struktury: flat, sliding scale, profit commission
- Softening market 2026 przesunął negocjacje na korzyść cedentów — dobry moment na renegocjację
Quota share a Solvency II — wpływ na SCR i wymogi kapitałowe
Umowa quota share proporcjonalnie obniża Kapitałowy Wymóg Wypłacalności (SCR) cedenta, ponieważ przenosi część ryzyka technicznego na reasekuratora, zgodnie z Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/35. To podstawowy mechanizm capital relief stosowany w europejskim sektorze ubezpieczeń.
Opis brzmi prosto, ale stosowanie wymaga precyzji. Cesja 30% portfela obniża moduł SCR underwriting risk o około 30% (w uproszczeniu, pomijając efekty dywersyfikacji). Jednocześnie cedent 'kupuje' nowe ryzyko: counterparty default risk, czyli ryzyko niewypłacalności reasekuratora.
Rozporządzenie stosuje się bezpośrednio we wszystkich państwach UE — w Polsce nie wymaga implementacji ustawowej.
Warunkiem uznania quota share przez nadzór jest realne przeniesienie ryzyka. KNF stosuje 'risk transfer test', czyli bada, czy umowa nie jest jedynie finansową fikcją. Wytyczne KNF z 2014 r. (obowiązujące od 1.01.2015) precyzują, że cedent musi udokumentować:
- wybór reasekuratora wraz z uzasadnieniem,
- ocenę ratingu i wiarygodności finansowej,
- adekwatność retencji do profilu ryzyka,
- realność transferu ryzyka technicznego.
Cesja na reasekuratora o niskim ratingu (poniżej A-) zwiększa moduł SCR ryzyka kontrahenta i neutralizuje część capital relief. Dlatego rating reasekuratora ma znaczenie krytyczne. Liczy się nie tylko bezpieczeństwo wypłaty, ale też efekt netto na bilansie cedenta.
KNF może zakwestionować umowę quota share, jeśli uzna, że nie przenosi rzeczywistego ryzyka technicznego — np. gdy zawiera klauzulę zwrotu składki w przypadku braku szkód (tzw. pure fronting bez transferu ryzyka). Wytyczne KNF 2014 (pkt 6-9) precyzują kryteria oceny risk transfer test.
Wpływ na rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe jest analogiczny. Udział reasekuratora pokazuje się po stronie aktywów, obniżając rezerwy netto proporcjonalnie do cesji.
- Quota share = najprostszy mechanizm capital relief w Solvency II
- Cesja 30% portfela → obniżenie SCR underwriting risk o ~30%
- Cedent 'kupuje' nowe ryzyko: counterparty default risk
- Rating reasekuratora min. A- dla maksymalnego efektu kapitałowego
- KNF wymaga udokumentowanego risk transfer test
Porozmawiaj z ekspertem o programie reasekuracyjnym — pomożemy zaprojektować strukturę quota share + XL pod Twój portfel i wymogi SCR.
Quota share vs surplus share vs excess of loss — porównanie form reasekuracji
Quota share cedowuje stały procent każdej polisy, surplus share — tylko nadwyżkę ponad zachowek, a excess of loss działa dopiero po przekroczeniu progu szkody. Cztery różne filozofie podziału ryzyka, choć w praktyce często łączone w jednym programie reasekuracyjnym.
| Cecha | Quota share | Surplus share | Excess of loss (XL) | Stop loss |
|---|---|---|---|---|
| Typ | Proporcjonalna | Proporcjonalna | Nieproporcjonalna | Nieproporcjonalna |
| Co jest cedowane | Stały % każdej polisy | Nadwyżka ponad retencję cedenta | Szkoda ponad priorytet | Wskaźnik szkodowości > próg |
| Składka reasekuratora | % cedowanej składki | % zależny od sumy | Stała stawka rocznie | Stała stawka rocznie |
| Prowizja cedencka | Tak (33-37% w 2026) | Tak (zmienna) | Brak | Brak |
| Najczęstsze zastosowanie | Nowe linie, cyber, MGA | Heterogeniczne portfele (majątek) | Katastrofy, OC z wysokimi sumami | Ubezpieczenia rolne, agregaty |
Quota share sprawdza się przy homogenicznych portfelach, gdzie sumy ubezpieczenia są zbliżone, a profil ryzyka powtarzalny (cyber, OC zawodowe, ubezpieczenia masowe). Surplus share lepiej działa, gdy w portfelu występują polisy o bardzo różnych sumach. Cedent zachowuje wtedy małe ryzyka i oddaje tylko nadwyżki ponad swój zachowek.
Formy nieproporcjonalne (reasekuracja nieproporcjonalna) działają inaczej. Reasekurator wkracza dopiero po przekroczeniu progu. Excess of loss chroni przed pojedynczą katastrofalną szkodą, stop loss — przed nadzwyczajną szkodowością całego portfela rocznego.
- Najprostsza administracyjnie — jedna proporcja dla całego portfela
- Szybkie obniżenie SCR proporcjonalnie do cesji
- Prowizja cedencka pokrywa koszty akwizycji — wsparcie cash flow
- Działa dla nowych linii biznesowych, gdzie cedent nie zna jeszcze szkodowości
- Standardowa w modelu fronting/MGA — szybkie wejście na rynek
- Cedent oddaje część zysku nawet z polis, które mógłby zatrzymać
- Mało efektywna przy bardzo heterogenicznym portfelu (lepiej surplus share)
- Nie chroni przed pojedynczą katastrofalną szkodą (lepiej XL)
- Counterparty default risk — uzależnienie od jednego reasekuratora
- Wymaga dobrego ratingu reasekuratora dla maksymalnego capital relief
- Quota share — wybierasz dla prostoty, capital relief i wsparcia cash flow
- Surplus — gdy portfel ma duże sumy ubezpieczenia i jest heterogeniczny
- XL — gdy boisz się katastrof i pojedynczych dużych szkód
- Stop loss — gdy chronisz cały portfel przed złym rokiem szkodowym
- W praktyce ubezpieczyciele łączą wszystkie cztery formy w jeden program
Najczęstsze błędy w konstrukcji umów quota share
Brak event limit w umowie quota share oznacza, że jedno katastrofalne wydarzenie może wyczerpać limity reasekuratora i pozostawić cedenta bez ochrony do końca roku. To najpoważniejszy, choć nie jedyny błąd spotykany w polskich traktatach.
Pięć błędów, które kosztują miliony:
- Brak event limit — cesja 30% szkody 500 mln zł przy katastrofie powodziowej może wyczerpać roczny limit reasekuratora i pozostawić cedenta bez pojemności na resztę roku
- Reasekurator bez ratingu — KNF może podnieść wymóg counterparty SCR o 6-15% wartości cesji, neutralizując capital relief
- Pomylenie quota share z surplus — nieefektywne cedowanie małych ryzyk z portfela o dużej rozpiętości sum ubezpieczenia, oddawanie zysku z polis, które cedent mógłby zatrzymać
- Brak klauzuli follow-the-fortunes — reasekurator może odmówić pokrycia po kontrowersyjnej likwidacji szkody
- Sliding scale commission bez zabezpieczenia — nadmierna szkodowość może obniżyć prowizję do zera, drastycznie pogarszając rachunek techniczny
Drugi obszar ryzyka to niedoszacowanie wpływu prowizji cedenckiej na rachunek techniczny. Aktuariusze często modelują combined ratio brutto i pomijają fakt, że netto, po uwzględnieniu prowizji 35%, wygląda zupełnie inaczej. Błąd w prognozie potrafi sięgnąć kilku punktów procentowych.
Drugi techniczny szczegół: slip reasekuracyjny musi precyzyjnie definiować capacity (pojemność) reasekuratora — zarówno per ryzyko (event limit), jak i agregat roczny (annual aggregate limit). Brak jednego z tych limitów zmienia ekonomikę traktatu.
Klauzula cut-through, opcjonalna ale coraz częściej stosowana, pozwala ubezpieczonemu uzyskać świadczenie bezpośrednio od reasekuratora, gdy cedent stanie się niewypłacalny. W kontekście Solvency II to dodatkowe zabezpieczenie, choć regulacyjnie skomplikowane.
- Quota share wygląda prosto na slipie, ale diabeł tkwi w klauzulach dodatkowych
- Bez event limit i annual aggregate limit umowa traci ekonomiczny sens
- Rating reasekuratora min. A- to nie kosmetyka, to wymóg kapitałowy
- Klauzule follow-the-fortunes, sliding scale, cut-through decydują o rzeczywistej wartości traktatu
Sprawdź, czy Twoja umowa quota share spełnia wymogi KNF — bezpłatna analiza slipu reasekuracyjnego przez naszego eksperta.
Quota share w modelu fronting i MGA — zastosowanie w insurtechach 2026
Model fronting + quota share pozwala MGA i insurtechom uruchomić sprzedaż polis bez własnej licencji KNF. Fronting carrier cedowuje 80-100% portfela do reasekuratora-partnera. Jedna z najszybciej rosnących konstrukcji rynkowych 2026 r.
Mechanizm wygląda następująco. MGA (Managing General Agent) tworzy produkt ubezpieczeniowy, definiuje underwriting i obsługuje dystrybucję. Fronting carrier, licencjonowany ubezpieczyciel, wystawia polisy w swoim imieniu i pod swoim brandem regulacyjnym. Reasekurator przejmuje 80-100% ryzyka via quota share, otrzymując w zamian większość składki.
Co zyskuje MGA? Wejście na rynek w 6-12 miesięcy zamiast 24-36 wymaganych w procesie licencji KNF. Reasekurator dostaje dostęp do nowego portfela bez budowania własnej sieci dystrybucji. Fronting carrier — opłatę frontingową (zwykle 3-7% składki) przy ograniczonym ryzyku.
Polskie Towarzystwo Reasekuracji od lat stosuje quota share w obligatoryjnych kontraktach dla ubezpieczeń rolniczych (uprawy, zwierzęta) na około 40 rynkach. Klasyczne zastosowanie B2B, gdzie ryzyko jest homogeniczne, a portfel duży i przewidywalny statystycznie. Polski rynek 2026: kilkanaście aktywnych MGA, głównie w segmentach cyber, embedded insurance i parametric.
Klucz regulacyjny: KNF analizuje, czy fronting carrier zachowuje minimum 10-20% ryzyka — tzw. 'skin in the game'. Bez tego umowa może zostać uznana za pozorną.
Model fronting + quota share z cesją powyżej 90% może zostać uznany przez KNF za 'pure fronting' bez rzeczywistego transferu ryzyka — wymaga indywidualnej konsultacji prawnej i analizy substance over form. Stawka jest wysoka: zakwestionowanie umowy oznacza utratę capital relief i konieczność doważenia kapitału cedenta.
Dla założycieli startupów ubezpieczeniowych zrozumienie tego mechanizmu jest warunkiem koniecznym do uruchomienia działalności. To także obszar, w którym znajomość klauzul technicznych — cut-through clause, follow-the-fortunes, risk transfer test — przekłada się bezpośrednio na wykonalność modelu biznesowego.
- Fronting + quota share = wejście na rynek bez licencji KNF
- Cesja 80-100% portfela do reasekuratora-partnera
- Czas uruchomienia: 6-12 miesięcy zamiast 24-36
- KNF wymaga min. 10-20% retencji dla fronting carrier ('skin in the game')
- Cesja powyżej 90% wymaga indywidualnej analizy prawnej
Co warto zapamiętać o quota share
Quota share to najprostsza forma reasekuracji proporcjonalnej: stały procent portfela, prowizja cedencka 33-37% w 2026 r. i proporcjonalny capital relief w Solvency II. Mechanizm znany od dekad, w 2026 r. przeżywa renesans dzięki softening market i wzrostowi prowizji do poziomu mid-30s.
- Procent cesji ustalony i uzasadniony strategicznie (cel: capital relief, cash flow, nowa linia)
- Prowizja cedencka zgodna z benchmarkami rynkowymi 2026 (33-37% dla standardowych portfeli)
- Event limit i annual aggregate limit określone w slipie reasekuracyjnym
- Rating reasekuratora na poziomie A- lub wyższym (S&P, AM Best, Fitch)
- Klauzule: follow-the-fortunes, follow-the-settlements, cut-through (opcjonalnie)
- Risk transfer test udokumentowany — zgodność z wytycznymi KNF 2014
- Quota share to fundament programu reasekuracyjnego, ale rzadko jego jedyny element
- W praktyce łączysz go z surplus share lub excess of loss, by zoptymalizować zarówno koszty kapitałowe, jak i ochronę przed katastrofą
- Wybór formy zależy od profilu portfela, nie od mody rynkowej
Quota share pozostaje fundamentem nowoczesnej reasekuracji — od klasycznych portfeli rolniczych Polskiego Towarzystwa Reasekuracji po insurtechy i MGA wchodzące na rynek w modelu fronting. Softening market i prowizje cedenckie na poziomie mid-30s sprzyjają cedentom. Dobry moment na renegocjację warunków i optymalizację programu reasekuracyjnego.
Trzy zasady, które warto wynieść z tego hasła. Po pierwsze, quota share to stały procent całego portfela, nie pojedynczego ryzyka. Po drugie, prowizja cedencka decyduje o ekonomice traktatu równie mocno, jak sama cesja. Po trzecie, capital relief w Solvency II wymaga realnego transferu ryzyka i odpowiedniego ratingu reasekuratora — bez tego efekt netto jest neutralny.
Konstrukcja programu reasekuracyjnego to decyzja strategiczna, która wpływa na SCR, combined ratio i zdolność do wzrostu portfela. W praktyce rzadko sprowadza się do wyboru jednej formy. Większość ubezpieczycieli łączy quota share z surplus share lub excess of loss, dopasowując strukturę do profilu ryzyka konkretnego segmentu.
Bezpłatna konsultacja z ekspertem ubezpieczeń korporacyjnych — pomożemy zaprojektować program reasekuracyjny dopasowany do Twojego portfela, wymogów KNF i celów kapitałowych. Porozmawiajmy o quota share, surplus, XL i strukturach hybrydowych.
Kluczowe informacje do zapamiętania
- Stały procent cesji obejmuje każdą polisę w portfelu — nie wybrane ryzyka ani nie nadwyżkę sum ubezpieczenia.
- Softening market przesunął prowizje cedenckie do 33-37% w 2026 r. — to dobry moment na renegocjację traktatów.
- Obniżenie SCR w Solvency II wymaga realnego transferu ryzyka, ratingu reasekuratora min. A- i dokumentacji risk transfer test dla KNF.
- Brak event limit lub annual aggregate limit w slipie pozbawia traktat sensu ekonomicznego przy katastroficznych zdarzeniach.
- Skuteczne programy reasekuracyjne łączą quota share z surplus share lub excess of loss — rzadko opierają się na jednej formie.
- Insurtechy i MGA korzystają z modelu fronting + quota share jako regulacyjnej drogi na rynek bez własnej licencji KNF.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest quota share w ubezpieczeniach?
Quota share to umowa reasekuracji proporcjonalnej, w której cedent przekazuje reasekuratorowi stały, z góry ustalony procent każdej polisy z określonego portfela. Reasekurator otrzymuje ten sam procent składki i pokrywa identyczny procent każdego odszkodowania — niezależnie od indywidualnej sumy ubezpieczenia. Obowiązkowe elementy umowy to procent cesji (cession rate), prowizja cedencka oraz event limit. To relacja B2B między ubezpieczycielem a reasekuratorem, odrębna od koasekuracji, która dotyczy kilku ubezpieczycieli wobec jednego klienta.
Jaka jest różnica między quota share a surplus share?
Quota share ceduje stały procent każdej polisy z całego portfela, natomiast surplus share ceduje wyłącznie nadwyżkę sumy ubezpieczenia ponad zachowek cedenta — małe ryzyka cedent zachowuje w całości. Quota share sprawdza się przy homogenicznych portfelach o zbliżonych sumach ubezpieczenia (cyber, OC zawodowe, ubezpieczenia masowe), a surplus share lepiej działa, gdy portfel jest heterogeniczny z dużą rozpiętością sum. Obie formy są proporcjonalne i wiążą się z prowizją cedencką, jednak mechanizm podziału ryzyka jest zasadniczo różny.
Jak wygląda przykład traktatu quota share?
Ubezpieczyciel cyber z portfelem 100 mln zł składki podpisuje traktat quota share 30% z Hannover Re. Cedowana składka wynosi 30 mln zł, a prowizja cedencka (35%) zwraca cedentowi 10,5 mln zł na pokrycie kosztów akwizycji — reasekurator zatrzymuje netto 19,5 mln zł. Gdy u klienta dochodzi do incydentu ransomware ze szkodą 2 mln zł, cedent wypłaca klientowi całość, a następnie odzyskuje 600 000 zł od reasekuratora w rozliczeniu kwartalnym na podstawie bordereau składek i szkód.
Jaka jest różnica między quota share a stop loss?
Quota share to forma proporcjonalna — ta sama proporcja stosuje się do składki i każdej szkody od pierwszej złotówki, bez żadnego progu uruchamiającego ochronę. Stop loss to forma nieproporcjonalna, która chroni cedenta dopiero po przekroczeniu określonego wskaźnika szkodowości całego portfela za dany rok. Quota share nie zabezpiecza przed nadzwyczajnie złym rokiem szkodowym na poziomie agregatu — do tego służy stop loss, stosowany typowo w ubezpieczeniach rolnych.
Ile wynosi prowizja cedencka na umowach quota share w 2026 r.?
Prowizja cedencka na traktatach quota share wynosi w 2026 r. 33-37% cedowanej składki (poziom mid-30s) — to najwyższy poziom od dekady według raportu Howden Re z odnawiań 1.1.2026. Wzrost o 1-1,5 pkt. proc. r/r wynika z softening reinsurance market i nadwyżki kapitału reasekuracyjnego (+9% w 2025 r.). Na rynku funkcjonują trzy struktury prowizji: flat commission (stała stawka), sliding scale (zależna od szkodowości) oraz profit commission (dodatkowa premia od zysku traktatu).
Czy quota share obniża wymogi kapitałowe (SCR) w Solvency II?
Tak — quota share proporcjonalnie obniża Kapitałowy Wymóg Wypłacalności (SCR) cedenta zgodnie z Rozporządzeniem delegowanym Komisji UE 2015/35. Cesja 30% portfela obniża moduł SCR underwriting risk o około 30%, jednak cedent nabywa jednocześnie counterparty default risk, czyli ryzyko niewypłacalności reasekuratora. Dla maksymalnego efektu kapitałowego rating reasekuratora musi wynosić minimum A-, a KNF wymaga udokumentowanego risk transfer test potwierdzającego realność transferu ryzyka technicznego.
Czy MGA i insurtechy mogą korzystać z quota share?
Tak — model fronting + quota share to jedna z najszybciej rosnących konstrukcji rynkowych w 2026 r. MGA tworzy produkt i obsługuje dystrybucję, fronting carrier wystawia polisy pod własną licencją, a reasekurator przejmuje 80-100% ryzyka za pośrednictwem quota share. Dzięki temu MGA może wejść na rynek w 6-12 miesięcy zamiast 24-36 miesięcy wymaganych w procesie uzyskania licencji KNF. KNF wymaga jednak, by fronting carrier zachował minimum 10-20% ryzyka — cesja powyżej 90% wymaga indywidualnej analizy prawnej pod kątem pure fronting.